Alle bagage kwijt. Van heden naar heden is de tred licht.
Concentratie als natuurlijkste staat. Ontspannen inademend uitademend is beweging soepel.
Drijvend op de kosmische stromen doen wij alle sferen van het heelal aan.
Elementen gloeien op. Elementen doven uit. Verrukken oog oor neus huid.
Fantasieloos als ik ben leef ik in de magische werkelijkheid van het volle leven. Word ik verwend. Door het kleinste dat mij haar grootsheid toont. Door het grootse dat zich door mij aan laat raken.
Gul is de liefde voor mij die haar trouw is.
Haar, die liefde is. Jij, die meer dan ik mij bent.
In isolement. Word ik verwend. Door het fragment dat mij verzoent met tijd en plaats. Door het totaal waarop tijd en plaats geen vat hebben.
Jeugdiger dan in mijn jeugd ben ik een klasseloze levensvorm.
Gul is het lot. Voor mij die het trouw is. Voor mij die haar trouw is.
Het, dat mijn lot is. Haar, die mijn lot kent. Jij, die meer dan ik mij bent.
Massa met de massa, massa in de massa, ontvang ik en verwerk ik mijn dagelijkse portie. Waarop jouw naam staat in grote letters. En de mijne in kleine.
O zekerheid. O zaligheid. O voorrecht. O verrassing.
Ik pas in dit aardeschap, dat de schaduw is van jouw aanwezigheid. Alle begaanbare routes zijn mij vertrouwd, stapsgewijs en staansgewijs.
En het past mij steeds dit vertrouwde territorium te betreden. Dat opgloeit en uitdooft. Oog oor neus huid verrukt. Steeds ditzelfde territorium, dat nooit hetzelfde is.
Uiterlijkheid met de uiterlijkheden. Innerlijkheid met de innerlijkstheid.
Vitale variëteit in éénheid.
De winden waarin ik jou vind. Jij, die meer dan ik mij bent.
De wolk waarin wij zijn.
De zonnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten