vrijdag 7 juni 2024

2de kroniek 1 (BELEVING) *2002-2003

 Ben ik bij haar, dan beleef ik mijn leven.


1100 dagen is zij dood
Al mijn mentale activiteit richt zich op jou Schat. Jij, die als aards organisme niet meer bestaat. Al mijn mentale activiteit richt zich op jou. En al mijn emoties staan in betrekking tot jou. En mijn bewegingsactiviteit staat op een laag pitje.

Altijd actueel Schat, ieder moment. Dat was de top (en is na deze verandering de top en zal na deze verandering de top zijn). Altijd verras-send Schat. Dat was de top (en is na deze ver-andering de top en zal na deze verandering de top zijn). Intens present Schat, ieder moment. Als verleden of als heden of als toekomst actueel, ieder moment.

Smetteloze interactie. Zij en ik. Zijn en laten zijn. Voeden en gevoed worden. Vragen en antwoord krijgen. Antwoorden hè Schat, die verrassend zijn in hun waarheid van dit moment. Verrassend ja, omdat de inhoud van het moment de ervaring aangeeft en niet andersom; dat eerdere ervaringen de inhoud van het moment bepalen.

In de schijn van de zon is het warm (is het heet). In de heetste hitte weet mijn liefste mijn dorst te lessen. Ja ik zoek mijn heil bij haar, dus ja, zij is heilig.

Dank je Allerliefste. Dank je fijne fijnste Schat.

2 140 dagen is zij dood
De liefde tussen haar en mij bracht mij in contact met mijn aardse bestemming (en brengt mij in contact met mijn aardse bestemming). Contact te hebben met mijn aardse bestemming is wat voor mij beleving mogelijk maakt; enkel door haar toedoen beleef ik mijn leven (en enkel door haar toedoen beleef ik het aardse). Gewoon door wie jij bent Schat, in combinatie natuurlijk met mij.

Ik besef nog maar voor een fractie wat de consequenties ervan zijn, dat iets in mij zich jaren heeft laten voeden door het voedsel dat zij mij bood. Maar hoewel het voedsel dat zij mij bood toen zij leefde niet tot in de finesses benoembaar is, kan ik het vooralsnog verstaanbaarder benoemen dan het voedsel dat zij mij biedt nu zij dood is.
  Met haar in haar huidige metawerkelijkheid zijn doet mij goed, voedt mij met vitaliserende energie. En als ik niet iedere dag een dosis krijg (of tot mij neem) dan verlies ik het contact met mijn bestemming.

Er zijn momenten dat ik voel dat zij verdriet heeft. En ik begrijp dat dit is, omdat het ook voor haar niet meer is hoe het was. Want ook al was jij nog lang niet moe, jij moest naar jouw laatste bedje toe. Ja Schat ik begrijp het, het was ook verrukkelijk. En dit is pijn Schat, maar ook fijn dat wij nog steeds samen zijn. Ja zeker Schat, zeker.

Natuurlijk is haar liefde voor mij niet dezelfde liefde als mijn liefde voor haar. Haar liefde is specifiek voor haar en het is haar specifieke liefde die mij beviel (en bevalt en zal bevallen). Mijn liefde is specifiek voor mij en ik heb ervaren dat mijn specifieke liefde haar beviel (en ik ervaar dat mijn specifieke liefde haar bevalt en ik weet dat mijn specifieke liefde haar zal bevallen).

'Zit me niet zo aan te gapen'. Schat je hebt gelijk! Ik ben nogal gefixeerd! Want voor mij is het ook niet meer hoe het was. En in mensentermen heet dit verlies. En de mensen-overtuiging om, als compensatie voor de pijn van het verlies, recht te hebben op een beloning in de vorm van inzichten, zorgt voor een gefixeerde focus. En deze gefixeerde focus brengt onrust met zich mee, waardoor eventuele inzichten juist buiten bereik blijven.
  Ja wijze wijze Schat, ik versta je.

3200 dagen is zij dood
Je kunt niet de Liefde kennen, als je nooit liefde hebt ervaren. Als je de Liefde niet kent, kun je niet de dood kennen. En ken je de dood niet, dan kun je niet het leven beleven. Ja Schat, zo is dat.

Wat ik mis wanneer ik haar niet voel, is de structuur die ontstaat door dialoog. En door deze structuur wordt voor mij de chaos vitaliserend, in plaats van dat de chaos slaapverwekkend is. Contact te blijven voelen met haar vraagt van mij opperste concentratie; fijn afgestemde zenuw-bloed-spier-coördinatie in de hier-en-nu-toestand. En voel ik contact met haar, dan besta ik in een stiltestaat die ik ervaar als veilig warm weids.

Er is geen substituut voor de beschermlaag die de Liefde biedt. Een beschermlaag tegen uitholling. Uitholling door degenen die met je samenleven en die niet de Liefde kennen. En uitholling door degenen die door de meta-werkelijkheden dwalen als ongeïdentificeerde individualiteiten.

Ja zeker Schat, zoek ik mijn heil bij jou, want ja jij bent mijn beschermheilige.

4220 dagen is zij dood
Zij betekent alles voor mij; geeft alles betekenis en geeft alles tekening. Zij bezorgt mij een wandelroute, waarop ik mijn leven kan begroeten. Door wie jij bent Schat, door wie jij bent.

Behalve dat ik zo wat melancholieën had die mij eigen waren, werd ik ook nogal eens overvallen door verdrieten die ik niet herkende. Inmiddels heb ik begrepen dat dit verdrieten uit de meta-werkelijkheid zijn die zich van mij bedienden om zich te kunnen luchten. Het verdriet van mijn Schat is zeker wel herkenbaar, dus komt haar verdriet op mij af dan ben ik verdrietig ja. Maar ook iets van blij, omdat zij mij duidelijk maakt dat het haar nog steeds bevalt om bij mij te zijn.

Pretendeer ik Schat, om het zeer te weren? Maar waarom dan niet vergeten? Of kan er niet vergeten worden omdat de stofwisselingen van mijn verschillende metalichamen ieder zo hun eigen tijdschema volgen? Al naar gelang de aard en het volume van het lichaam en al naar gelang de aard en het volume van de te wisselen stof? Ik wil je hier bij mij Schat, maar niet met mijn wil. Ik ben niet zo vertrouwd met wil. Wel verlang ik. En ik verkort. Ja Schat, zo is dat.

Zoals ik haar aura aaide (en dat vond zij verrukkelijk) zo aai ik haar groter en kleiner wordende aura (en dit vindt zij verrukkelijk) en ik zal, hè Schat daar kun je van op aan, jouw steeds veranderende aura aaien; ik kan niet zonder. Enkel zo kan ik thuis zijn en hoef ik niet met de kwijnenden te verwijlen in de doolhoven van een betekenisloze orde.

Dank je Liefste, ultiem intiem.

5290 dagen is zij dood
Het leven beleven is alléén zijn. Alléén zijn is eenzaam zijn. Eenzaam zijn is één en samen zijn. Eén en samen zijn is het leven beleven. Verrukkelijk vicieus!

Ben ik bij haar, dan lopen mijn buiten en mijn binnen synchroon. Lopen mijn buiten en mijn binnen synchroon, dan ben ik bij haar.

Hoewel zij nog steeds kan deelnemen aan het ruimte-tijd-continuüm, opereert zij vanuit sferen van de kosmos met een andere fysica. Zoals ook de Liefde functioneert volgens een andere fysica.
  Toen zij nog een aards organisme was, heb ik mij al door haar toedoen met deze sferen vertrouwd kunnen maken. En ook nu nog kan ik door haar toedoen in deze werkelijkheden bestaan. En zal dit ooit veranderen? Nee Schat nooit. Want de band tussen jou en mij is een band tussen liefde en liefde en de band tussen liefde en liefde verkoelt nooit.

Omdat mijn Schat een door mij gekende dode is, is zij voor mij een liefdeshaard, is zij voor mij een brug naar kennis, is zij voor mij een vrijheidshaven.

Dons zo zacht, boven haar neus, de plooien van haar fronsende vacht.

Mij lijkt Schat, dat wij in ultieme rijkdom bestaan. Dat wij niet verder hoeven te kijken hoe wij ons nog zouden kunnen verrijken.

6480 dagen is zij dood
Waar ik ook ga, ik versta jou, ik versta jou. Waar jij ook bent, je verwent mij, je verwent mij.

De Schat die ik ken (en kende en zal kennen) is op haar eigen wijze dood. Wat misschien wel een andere dood is dan hoe iemand anders dood kan zijn. Haar leven. Haar dood. Mijn leven. Mijn dood. Zij heeft haar dood ontmoet. Doordat ik een verbinding aanga met haar-nu, ga ik intenser dan ooit een verbinding aan met mijn dood. Een donker diep treffen.
  Liefste dank je, zo kom ik nog eens ergens.

O deze verrukkelijke Griet, zo zie je d'r, zo zie je d'r niet.

7560 dagen is zij dood
Maar ook een verdriet, ook een groot verdriet houdt mij deze 560 etmalen gaande. Ja, mijn leven is mijn leven en mijn leven leidt naar jouw leven. Verdriet en feest. En ja, jouw dood is jouw dood en jouw dood leidt naar mijn dood. Feest en verdriet. Dikke tranen, elke dag (een paar voor jou en een paar voor mij); dikke tranen om de kanalen schoon te houden. Ja jij, mijn Allerliefste!

Alles wat het jou te bieden had, heb jij van het leven gehad (van jouw leven). En alles wat jij te bieden had, heeft jouw leven van jou gehad. Maar wat jij mijn leven te bieden hebt, is nog niet op (zo lang ik leef niet). En dit mag best nog een keer gezegd worden. Ja jij, mijn Allerpuurste!

Wat heb jij mij wijs gemaakt (en wat maak jij mij wijs en wat zul jij mij nog wijs maken). Jij bent. Niet hoger of lager, maar puur. Puur jij. Jouw kleur, jouw plezier, jouw dynamiek. Jijst. Nee jijer kun jij niet zijn. Verrukke-lijk ben je (ik ken je en daarom herken ik je). Puur jij. Pure liefde. Pure kennis. Jij bent de intelligentie die jij bent. Jouw individuali-teit, jouw beschaving. Ja jouw binnen en jouw buiten. Die zich beide voeden met mijn liefde voor jou. Blijf bij mij, mijn Liefste. Jij was mijn geleider (en zult mijn geleider zijn). Blijf bij mij, mijn Liefste. Jij wees mij mijn bestemming (en zult mij mijn bestemming wijzen). Ja jij, mijn Allerwijste!

In de relatie tussen de ene specifieke liefde en de andere specifieke liefde wordt de universele liefde ­(Liefde met een hoofdletter) actief en heilzaam en dus heilig. Ook toen jij leefde Schat en ook nu jij dood bent. Hoe kon ik nou niet stapeldol op jou zijn? Dat kon ik niet. Dat was gewoon niet mogelijk! (En hoe kan ik nou niet stapeldol op jou zijn? Dat kan ik niet. Dat is gewoon niet mogelijk!) Heb ik ooit iets anders van jou verwacht dan wat je mij uit eigen beweging gaf? Ik dacht het niet. En ook nu verwacht ik niet anders. Maar jij bent nog scherper geworden (een nog zuiverder instru-ment). Gewoon omdat je nog zelfstandiger bent (nog onafhankelijker). Nee, wij hebben onze laatste dans nog niet samen gedanst. Niet die bij het licht van de zon en niet die bij het licht van de maan. Ja jij, mijn Allervrijste!

Jij hebt er nooit misbruik van gemaakt, dat jij in het centrum van mijn leven stond. (En jij maakt er geen misbruik van, dat jij in het centrum van mijn leven staat.) Dat jij het centrum van mijn leven was (en bent en zult zijn) heeft jou niet gecorrumpeerd. En waarom zou het ook? Jij kon mijn liefde vier keer in je eentje aan (en kunt en zult). Zo is het gewoon (en zo was het en zo zal het zijn). Ja jij, mijn Allerstoerste!

Jij was zekerheid (en bent en zult zijn). Zo zeker als de zon en de maan. Jij was echt niet gedrild naar mijn grillen, maar jij kon mij duidelijk maken wat jou beviel en dan was ik ook blij dat, àls ik daar voor kon zorgen, òm er voor te zorgen. (En jij bent echt niet gedrild naar mijn grillen, maar jij kunt mij duidelijk maken wat jou bevalt en dan ben ik ook blij dat, àls ik daar voor kan zorgen, òm er voor te zorgen.) En niet dat als ik dat deed, dat het dan niets meer waard was. (En niet dat als ik dat doe, dat het dan niets meer waard is.) Of andere van zulke treurigmakende vervormingen. En nooit cliché, nooit voorspel-baar. Altijd jij nu hier waardoor jij jou tekende (en tekent). En alles bij elkaar Schat, is dat natuurlijk wat mij beviel (en bevalt en zal bevallen). Ja jij, mijn Allerwarmste!

Jij en ik toen. Ons bestaan samen toen. Feest en verdriet. Jij en ik nu. Ons bestaan samen nu. Verdriet en feest. Dansen bij het licht van de zon. Dansen bij het licht van de maan. Jij en ik dan. Ons bestaan samen dat nog komen gaat. Ja! Want alle komende jaren bewaren wij ook voor elkaar. Daar reken ik op. En tussen jou en mij Schat, heb ik mij ooit verrekend? Nee! En dit zal ik ook nooit. Zei ik het al niet: wat jij mijn leven te bieden hebt, is nog niet op (zo lang ik leef niet). En dit mag best nog een keer gezegd worden. Ja jij, mijn Aller-allerintiemste!

De datum van jouw geboorte vieren wij als heilig, omdat jij op deze datum fysiek werd in het aardse. Voor de duur van jouw leven, dat was maar even, maar lang genoeg om mij zoveel te geven, dat al mijn streven er enkel nog maar op is gericht mij zodanig te bewegen, dat ik nooit enig bericht van jou hoef te missen. Ja jij, mijn Allerjijste!

Hmmm Allerverrukkelijkste, wat ben je dichtbij!

8
Liefde is een conditie die je kunt binnengaan. Als je weet wat voor jou de methode is kun je beschikken over geluk. Zij is mijn methode, ja Schat zo is dat. Zodra mijn contact met jou actueel is, arriveer ik in de conditie van de Liefde. De condities van de Liefde staan in open verbinding met de condities van de dood. En een gelukservaring dus ook.

O wijze pure verrukkelijke Schat. Dank je, dank je.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten